Ηθική Αποδιοργάνωση (πρόλογος στη σουηδική μετάφραση)

Μέχρι τώρα, αυτό το κείμενο και μερικά άλλα παρόμοιου περιεχομένου[i] έχουν καταφέρει να εγείρουν το ενδιαφέρον μόνο μιας χούφτας ανθρώπων. Αν είχαμε εξηγήσει τις σχέσεις άνδρα-γυναίκας ή παιδιού-ενηλίκου μόνο μέσα από το πλαίσιο της ταξικής πάλης, και τις είχαμε μεταφράσει ως παράγωγα της καπιταλιστικής εξέλιξης, και αν είχαμε σχετίσει την παιδοφιλία, για παράδειγμα, με την πραγματική[ii] (σε αντίθεση με την τυπική) κυριαρχία του κεφαλαίου, αναμφιβόλως θα είχαμε απήχηση σε ένα παγκόσμιο αναγνωστικό κοινό, θα λέγαμε, 500 ατόμων…

Μέρος της δυσκολίας είναι το ότι δεν παραδίδουμε κανένα μήνυμα ή οδηγίες σχετικά με τις αισθηματικές ή σεξουαλικές σχέσεις. Λέμε πως η μόνη «επαναστατική» συμπεριφορά είναι το να μην προτείνεις μία λύση , αλλά να προτάσεις μια κριτική στο ζήτημα. Με τον ίδιο τρόπο, αν γράφαμε σχετικά με τον πολεοδομικό σχεδιασμό, κανένας δε θα περίμενε από την έκθεση μας να περιγράφει, εντός τι είδους κατοικιών θα ζούσαν οι άνθρωποι μετά από μία κομμουνιστική επανάσταση. Μπορούμε μόνο να εξηγήσουμε τις αιτίες των τωρινών συνθηκών ζωής, και την ανεπάρκεια τους για τις ανθρώπινες ανάγκες. Αυτό που δεν ξέρουμε είναι το πώς αυτές οι ανάγκες θα άλλαζαν μέσω μιας επανάστασης, πόσο μάλλον πώς αυτές θα ήταν σε ένα μελλοντικό κόσμο.

Αυτό το οποίο στοχεύουμε εδώ είναι η «ηθική», σαν ένα σύνολο κανόνων – φτιαγμένων από την κοινή εμπειρία / γνώση – κοντινή στην επιστήμη κατά έναν τρόπο, καθορισμένη με απόλυτους όρους και επιβεβλημένη από την κοινωνία σε κάθε μέλος της. Αυτό στο οποίο ελπίζουμε είναι ένας κόσμος στον οποίον κάποιος θα μπορούσε και θα είχε ακόμα ήθος, αλλά μια μοναδική ηθική δε θα ήταν η επιβεβλημένη κοινωνική νόρμα, όπως και καμία ιδιαίτερη δραστηριότητα, με την προϋπόθεση ότι δε βλάπτει κανέναν, δε θα θεωρούνταν εγγενώς «κακή».


[i] Το «Για έναν κόσμο» χωρίς ηθική τάξη» πρωτοεκδόθηκε στα γαλλικά στο La Banquise #1, 1983, και έπειτα στα αγγλικά (μεταφρασμένο από τον M.Williams) για το αμερικάνικο περιοδικό Anarchy, το φθινόπωρο του 1993, και ξανά μετά το 1998 σε μορφή φυλλαδίου στη Βρετανία το 1998 (μεταφρασμένο από τον Michael Katims). Τα άλλα κείμενα στα οποία αναφερόμαστε είναι το “Alice in Monsterland” (διαθέσιμο στο website του Troploin http//:troploin0.free.fr/) και ένα άρθρο σχετικό με τη δικαιοσύνη “Pour un monde sans innocents”, στο La Banquise #4 1986, ως τώρα διαθέσιμο μόνο στα γαλλικά.

[ii] [Σ.τ.μ.]: «Στο 6ο ανέκδοτο κεφάλαιο του Κεφαλαίου» (μέρος των χειρογράφων του 1861-65), ο Μαρξ κάνει μια διάκριση ανάμεσα στην τυπική κυριαρχία του κεφαλαίου, βασισμένη στην επέκταση της εργάσιμης μέρας και στην εκτεταμένη εκμετάλλευση της εργασίας, και στην πραγματική κυριαρχία, βασισμένη σε λιγότερες αλλά πιο εντατικές εργατοώρες. Αυτή η διάκριση δεν διαχωρίζει δύο ιστορικές περιόδους, σαν να ήταν ο ρεφορμισμός αναπόφευκτος στο πρώτο στάδιο και η επανάσταση μόνιμα στο προσκήνιο στο δεύτερο. Δε θα υπάρξει ποτέ μια αρκετά «καθαρή» κατάσταση όπου το κεφάλαιο και το προλεταριάτο θα έρθουν πρόσωπο με πρόσωπο ως οι μόνοι ανταγωνιστές αυτού του ιστορικού σταδίου με είτε τον καπιταλισμό είτε τον κομμουνισμό να είναι οι μοναδικές εναλλακτικές. [In For A Storm: A Crisis On The Way, Troploin Newsletter # 5, η μετάφραση από τα αγγλικά δική μας]. «Στη φάση της τυπικής υπαγωγής της εργασίας στο κεφάλαιο οι προκαπιταλιστικές κοινότητες διατηρούνται ακόμη, τα χαρακτηριστικά τους δεν καταστρέφονται αλλά μάλλον συνυπάρχουν με τον αναδυόμενο καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής. Με το πέρασμα στην πραγματική κυριαρχία του κεφαλαίου πάνω στην κοινωνία, οι κοινωνικές σχέσεις μετασχηματίζονται ριζικά και όλες οι προϋπάρχουσες κοινότητες σταδιακά απορροφούνται από το κεφάλαιο, για να ανασυσταθούν στη βάση του καπιταλιστικού τρόπου κοινωνικής ζωής». [«Τι είναι αυτή η περίφημη δημοκρατία και γιατί δεν αξίζει να την υπερασπιζόμαστε», Τα Παιδιά της Γαλαρίας τεύχος 10]. Για μια περαιτέρω ανάγνωση σχετικά με την τυπική και πραγματική κυριαρχία του κεφαλαίου –που παρεμπιπτόντως είναι και ζήτημα debate στους γαλλικούς κομμουνιστικούς κύκλους, ως προς την επαναστατική προοπτική που αναδύεται ή όχι σε κάθε περίπτωση- δες το «Αποτελέσματα της Άμεσης Διαδικασίας Παραγωγής [6ο ανέκδοτο κεφάλαιο], Καρλ Mαρξ, εκδόσεις Α/συνέχεια».

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: